Deepak Parajuli

मैले देखेसम्म यो बजारमा , ब्यस्तताहरु मातिएर आउँछन् चिप्लिँदै जान्छन् हतारहरु आ–आफ्ना संगीन योजनाहरुको झोला बोकेर कुद्दैछन् , कुद्दैछन् , कुद्दैछन्...। दायाँ बायाँ अघि पछि प्रति एक जनालाई अर्को कुनै प्रति एक जनासँग प्रति दुई सेकेण्डको जोखना बाहेक अर्को कुनै हार्दिक सरोकार छैन ।   अलमलमा परेका कति आँखाहरु आफ्नो अनुहार खोज्दैछन् यहाँ , खोज्दैछ त्यहीँ अर्को एउटा होसियार आँखा तातो खल्तीहरुको अप्रेशन गर्न ।   जुनदिन बजारको बीचमा उभिएको त्यो शालिक ढल्यो , मानिसहरु इतिहास सुँघ्दै थिए वर्तमान निःशुल्क मरिरहेको समयमा “भविष्य भनेको अन्धकार हो... ! ” भन्दै कसैले वान्ता गरेको थियो ।   बजारको एउटा कुनमा निस्फिक्री हुर्किएको यो रुखलाई हेरेर गयो त्यो केटोले जो भरे राति यहाँ आत्महत्या गर्न आउने छ , भर्खर उसकी प्रेमिकाले उसको पवित्र प्रेममाथि दागवत्ति झोसिदिएकी थिई । त्यसैले , यो रुखलाई एकछिन उभिएर हेर्यो त्यो केटोले गलपासो लगाउन कति वित्ता डोरी चाहिन्छ भन्ने अनुमान पनि गर्यो ।   मैले देखेसम्म यो बजारमा , मान्छे छेडेर मान्छेहरु एकलौटि जीतको कामनाले कुण्ठा बोकेर छातिमा कुद्दैछन् , कुद...

 About Book Without property law, there would be no formal legal recognition of ownership. It serves as a manifestation of a society's core choices concerning its economic, political, and societal framework. It assumes a pivotal role in shaping resource allocation and wealth distribution, within the community. This book is crafted with the intention of serving individuals pursuing or contemplating a law degree at the university level. Its utility extends to law students, law teachers, legal professionals, government officials and the individuals with an interest in Property Law.  About Author  Deepak Parajuli, an emerging name in varied domains, is an alumnus-turned-teacher at Prithvi Narayan Campus. Pokhara, his hometown as well as domicile. Besides pursuing a legal profession as a promising advocate, his eloquent literary compositions have found a place of honor within the columns of newspapers, enchanting readers with his artistry. Additionally, Parajuli is celebrated ...

दीपक पराजुली । भनिन्छ , यस्तो ठाउँमा कुनै बेला पर्दा खुल्ने गर्थ्यो । तर आजकल , प्रकाशको एउटा उज्यालो वृत्त मञ्चको कुनै निर्धारित क्षेत्रमा पोखिने गर्छ । अहिले म त्यही उज्यालो वृत्तको परिधिमा उभिएको छु । कोभिड - १९को फैलँदो प्रकोपलाई रोक्न लकडाउनको घोषणा भएपछि सार्वजनिक सम्मिलन हुने सिनेमाघरदेखि लिएर सबै प्रकारका सभा - समारोह र क्रिडास्थलहरु समेत बन्द भए । यही मेलोमा पोखरा थिएटरको गन्धर्व नाटक घर पनि बन्द भयो । तर अहिले म त्यही नाटक घरभित्र सुटुक्क छिरेको छु । यो नितान्त रित्तो स्टेजमा एउटा प्रस्तुति लिएर उभिएको छु । दर्शकदीर्घामा कुनै दर्शक छैनन् । अँहँ , पटक्कै छैनन् । तपाईँलाई लाग्ला लकडाउनका कारण दर्शक नभएका हुन् । तर यो आधा सत्य मात्र हो । बाँकी सत्य को हो भने , यो प्रस्तुति कुनै पनि किसिमका दर्शकहरुका लागि वर्जित गरिएको छ । केवल तिनले मात्र यहाँ प्रस्तुत हुने दृश्यको दर्शन गर्न सक्छन् , जो द्रष्टा हुन् । स्रष्टाले सिर्जिएको सृजनामाथि केवल अनि केवल द्रष्टाको मात्रै अधिकार हुन्छ , कुनै दर्शकको होइन । र यो नै यस प्रस्तुतिको पहिलो र अन्तिम नियम हो । चिन्ता नलिनुस् , यो प्रस्तुत...